Henryk Ziętek

Życiorys

Henryk Ziętek był postacią złożoną, której życie naznaczone było trudnymi doświadczeniami oraz zaangażowaniem w życie społeczne. Ukończył szkołę podstawową w Gdyni i rozpoczął naukę zawodu rymarza w szkole zawodowej, jednak nie zdołał jej ukończyć z powodu wywiezienia na roboty do Niemiec. Udało mu się uciec w grudniu 1940 roku do okupowanej Polski, gdzie do 1942 roku pracował dorywczo. Następnie podjął zatrudnienie w Hucie „Będzin”, gdzie związał się z ruchem oporu.

W 1943 roku został aresztowany i wywieziony do obozu Auschwitz, a stamtąd trafił do Groß-Rosen i Buchenwaldu. Jego odwaga i determinacja doprowadziły go do ucieczki z transportu do Dachau, co zaowocowało powrotem do Polski w lipcu 1945 roku.

W latach 1945–1950 pracował w Warszawie, zatrudniając się w Polskich Kolejach Państwowych oraz w Spółdzielni Rymarskiej „Równość”. Następnie powrócił na obszar Zagłębia Dąbrowskiego, gdzie wykonał kilka zawodów. W latach 1952–1958 był pracownikiem Huty „Milowice”. Po reorganizacji tej firmy ,,Milowice” przeszedł do Kopalni Węgla Kamiennego „Czeladź”, gdzie pracował jako cieśla górniczy.

W 1947 roku dołączył do Polskiej Partii Robotniczej, a rok później wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W swoim życiu politycznym pełnił ważne funkcje, w tym I sekretarza organizacji partyjnej w Spółdzielni „Równość” oraz przewodniczącego Rady Oddziałowej Związku Zawodowego w Hucie „Milowice”. Był również sekretarzem oddziałowej organizacji partyjnej i członkiem plenum komitetu zakładowego PZPR w KWK „Czeladź”. Angażował się również w działalność Ochotniczej Rezerwy Milicji Obywatelskiej.

W 1965 roku uzyskał mandat posła na Sejm PRL z okręgu Sosnowiec, gdzie zasiadał w Komisji Zdrowia i Kultury Fizycznej. Jego życie prywatne również wypełnione było ważnymi momentami. W 1996 roku, razem z żoną Lucyną, odznaczeni zostali Medalem za Długoletnie Pożycie Małżeńskie.

Ostatecznie zmarł, a jego ostatnie miejsce spoczywania znajduje się na cmentarzu przy kościele pw. Matki Boskiej Bolesnej w Czeladzi-Piaskach, gdzie pochowany jest w sektorze D3, w rzędzie 1, pod numerem 14.

Przypisy