Stefan Knapik (komunista)

Życiorys

Stefan Knapik był synem Baltazara oraz Joanny z rodu Sławińskich. Po ukończeniu szkoły powszechnej, podjął pracę jako górnik. Jego zaangażowanie polityczne zaczęło się w 1924 roku, kiedy to wstąpił do Związku Młodzieży Komunistycznej (ZMK), który w 1930 roku przemianowano na KZMP. Wkrótce potem, stał się członkiem Komunistycznej Partii Polski (KPP).

W latach 1931-1932, Knapik był kształcony w szkole Kominternu w Moskwie, gdzie zdobył wiedzę, która miała wspierać jego działalność partyjną. Po powrocie do kraju, pełnił rolę agitatora w pułkach w Katowicach oraz Będzinie, prowadząc zorganizowane kampanie propagandowe. Angażował się w kolportaż odezw KPP oraz wieszanie czerwonych sztandarów, co niejednokrotnie prowadziło go w ręce policji.

W wyniku swojej aktywności politycznej, kilkukrotnie doświadczał aresztów oraz pobytu w więzieniu. W 1937 roku, spędził rok w obozie w Berezie Kartuskiej, skąd jednak został zwolniony z powodu problemów zdrowotnych.

W czasie II wojny światowej Knapik dołączył do komunistycznej grupy w Czeladzi, która później włączyła się w struktury Stowarzyszenia Przyjaciół ZSRR. Po pewnym czasie rozwinął swoją działalność jako działacz Polskiej Partii Robotniczej (PPR) oraz członek Komitetu Dzielnicowego (KD) PPR.

Niestety, w sierpniu 1942 roku, został aresztowany przez gestapo. Początkowo trafił do obozu przejściowego w Mysłowicach, a następnie został przetransportowany do obozu zagłady Auschwitz-Birkenau, gdzie zginął. Po sobie pozostawił żonę oraz syna.